Metoda Mc Kenzie

Twórcą metody jest fizjoterapeuta Robin Mc Kenzie z Nowej Zelandi. Jest oparta na dowodach naukowych metodą
biomechanicznej diagnostyki i leczenia zespołów bólowych kręgosłupa oraz schorzeń stawów obwodowych, oraz kończyn
spowodowanych zaburzeniem ich mechaniki. Do częstych wskazań zastosowania tej metody zalicza się dyskopatie. Jej
skuteczność i  przydatność w leczeniu tego rodzaju schorzeń jest poparta wieloma pracami naukowymi i szerokim
zastosowaniem, popartym dobroczynnym wpływem na pacjentów. Jej składowe wydają się być skuteczne przy schorzenich,
gdzie inne metody nie mają większego zastosowania np skolioza reflektoryczna. Charakteryzuje się dobieraniem takich
pozycji dla pacjenta, które pomagaja walczyć z bólem oraz przeciwdziałają jego powstawaniu. Nie mniejsze znaczenie ma
edukacja pacjenta, który dobrze wyedukowany może w sposób czynny walczyć ze swoją dysfunkcją. Metoda składa się
z części diagnostycznej jak i terapeutycznej. W terapii wykorzystuje się szereg technik związanych z wygenerowaniem siły
przez pacjenta jak i technik manualnych, ktore stosuje się w przypadkach koniecznych przy wykluczeniu
przeciwskazań.Terapia bazuje na stosowaniu ćwiczeń opartych na środkach mechanicznych ( odpowiednio dobrana
pozycja statyczna, terapie manualne wpływające na poprawę mechaniki kręgosłupa i stawów obwodowych. Ponieważ
większość odczuć bólowych kręgosłupa ma tło mechaniczne nie kwalifikują się do leczenia operacyjnego, które jak by nie
patrzył jest ingerencją w struktóry organizmu co może powodować różne konsekwencje. Większość tych zmian powinna
być kwalifikowana do leczenia metodami fizjoterapeutycznymi, które poprzez odpowiednie oddziaływanie bodzcowe,
dobranie najkorzystniejszych ćwiczeń, dobranie pozycji wyjściowych i zmniejszających odczucia bólowe powodują
szybsze gojenie się i ustępowanie odczuć bólowych. Istotą metody jest przeciwdziałanie nawrotom bólowym,
znalezienie generatora bólu, opracowanie dokładnego schematu ćwiczeń pozwalających maksymalnie jak to tylko możliwe
usprawnić aparat ruchowy objęty patologią.
Przed podjęciem leczenia przeprowadza się dokładny wywiad z pacjentem aby określić czynniki generujące  powstawanie
bólu, określa się współistniejące objawy neurologiczne, rodzaj bólu i jego umiejscowienie, badanie funkcjonalne
określające zakres ruchu, rodzaju i zaawansowania zaburzeń mechanicznych oraz dzięki odczuciom pacjenta ustala się
optymalny zestaw ćwiczeń w odpowiednio dobranej płaszczyznie.
Wywiad z Robinem Mc Kenzie i stronka poświęcona tej metodzie:    http://www.mckenzie.pl/wywiad-robin-mckenzie.html