- USZKODZENIE ŁĄKOTKI
łąkotka w stawie kolanowym pełni funkcje stabilizującą i amortyzującą. Jest bardzo    ważną
składową tego stawu. W każdym stawie wyróżniamy 2 łąkotki: przyśrodkową i  boczną,  któ-
re znajdują się pomiędzy powierzchniami stawowymi kości udowej i piszczelowej.   Uszkodz-
enie tych struktur następuje najczęściej podczas uprawiania sportu  i  jest wynikiem   działania
zbyt dużych sił. Uszkodzeniu ulega wielokrotnie częściej łąkotka przyśrodkowa Cechy  uszko-
dzenia: ból po stronie bocznej lub przyśrodkowej stawu  w okolicach szparystawowej, ograni-
czenie zakresu ruchu,  obrzęk,  trzeszczenie   stawu, niestabilność, uczucie blokady w stawie.
Badanie USG lub rezonans magnetyczny są wstanie stwierdzić rodzaj uszkodzenia. Łąkotki z
racji słabego ukrwienia żadko kiedy kwalifikują się do  leczenia  zachowawczego, w większo-
ści przypadków zaleca się artroskopie i chirurgiczne naprawienie patologii.   W   dzisiejszych -
czasach doceniając funkcje łąkotek unika się całkowitego jej usunięcia(możliwość wystąpienia
zmian zwyrodnieniowych). Rehabilitacja polega na odzyskaniu pełnego zakresu ruchu, wzmo-
cnieniu mięśni stabilizujących staw oraz pózniejszej profilaktyce. Po częściowym wycięciu  łą-
kotki powrót sportowca trwa ok 3-4 tyg.
- USZKODZENIE WIĄZADŁA KOLANOWEGO PRZEDNIEGO:
jest jednym z najczęstrzych uszkodzeń aparatu więzdłowego kolana i  w  większości  przypad-
ków wymaga leczenia operacyjnego. Więzadła krzyżowe przednie stabilizują   staw w w akcie
zginania i prostowania. W miarę narastania zgięcia zmniejsza się naprężenie   więzadła  krzyżo-
wego przedniego, natomiast zwiększa się naprężenie wiązadła krzyżowego  tylnego. W  ruchu
prostowania sytuacja jest odwrotna. Uszkodzenie tego wiązadła charakteryzuje  się dystabiliza-
cją i uciekaniem kolana do przodu. Do przeszczepu wykorzystuje się wiązdło   właściwe   rze-
pki, ścięgna mięśni półścięgnistego lub smukłego, rzadziej  mięśnia   czworogłowego.  Dzisiej-
sze możliwości medyczne pozwalają na powrót do sportu wyczynowego. Po  operacyjnej  re-
konstrukcji wiązadła nadrzędną rolę pełni rehabilitacja, która prawidłowo  prowadzona do mini-
mum skraca czas rekonwalescencji. Zabieg najczęściej wykonuje się po ok miesiąca po urazie,
co pozwala na przygotowanie pacjenta do opercji: zmniejszenie bólu,odzyskanie zakresu ruchu
siły mięśniowej oraz czucia priorecepcyjnego(głębokiego). Dopiero tak przygotowany staw na-
daje się do skutecznej i mało ryzykownej operacji, co wpływa też na szybszy  powrót do akty-
wności rekreacyjnej i sportowej. Czas powrotu do pełnej aktywności  sportowej od okresu po-
operacynego waha się w granicach 6-9 miesięcy.