PATOGENEZA I ETIOLOGIA:

Choroba Parkinsona należy do grupy chorób zwyrodnieniowych układu nerwowego. Po raz pierwszy została opisana w
1817 roku. W ciągu 150 następnych lat naukowcy starali się dociec przyczyn i sposobów leczenia schorzenia, którą na
cześć odkrywcy nz chorobą Parkinsona. Cierpi na nią 1,5% osób w wieku pow 65 lat. Najczęsciej dotyczy osób w
wieku średnim lub podeszłym ok.5% przypadków rozpoznanych jest przed 40 r.ż. Cierpi na nią ok 60 tyś Polaków.
Pojawia się kiedy zniszczeniu ulegają komórki nerwowe w części mózgu zw istotą czarną. Komórki w tej części mózgu
wydzielają dopaminę, która jest odpowiedzialna za transmisje sygnałow między kolejnymi piętrami układu nerwowego.
Jeśli zniszczeniu ulegnie ponad 80% komórek produkujących dopaminę, która odpowiedzialna jest za to, że nasze ruchy
są płynne i przebiegają bez zakłuceń, tracimy zdolność kontroli nad takim typem ruchów. Dokładna przyczyna
zwyrodnienia komórek istoty czarnej nie jest jeszcze znana. Jedna z teorii obarcza za ten stan "wolne rodniki". Jest też
badana rola czynników genetycznych oraz teoria obarczająca toksyny dostarczone z zewnątrz lub tworzące się w
organizmie.

OBJAWY KLINICZNE:
Choroba rozpoczyna się w typowych przypadkach drżeniem jednej ręki, nasilającym się w spoczynku. Drżenie ma
zmienne nasilenie: wzmaga się pod wpływem silnych bodzców emocjonalnych i fizycznych. Może dotyczyć żuchwy,
języka, kończyn dolnych. Można zaobserwować bradykinezje, obserwując chorego stukającego palcami w blat stołu.
Upośledzenie koordynacjiruchowej i równowagi wiążę się z trudnościami w chodzeniu. Objawami spoza ukł ruchu są:
upośledzenie funkcji poznawczych, otępienie, depresja, parestezje kończyn, zaburzenia snu, impotencja, zaburzenia
wydzielania potu, parcie na mocz i stolec, zaburzenia wzrokowe, spadek masy ciała. Chorobe rozpoznaje się przede
wszystkim na podstawie objawów klinicznych. Regułą jest asymetria objawów . W ciągu 2-3 lat pojawia się zazwyczaj
również po drugiej stronie.